Πληγές

Πληγή είναι η ρήξη της συνέχειας του δέρματος ή των βλεννογόνων, η οποία μπορεί να προκληθεί από οργανικό πρόβλημα, κατάκλιση, τραύμα (εξωτερικός παράγοντας) ή άλλους παράγοντες.

Οι πληγές μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες και απαιτούν κατάλληλη φροντίδα για την επούλωσή τους.

Ο τρόπος επούλωσης εξαρτάται από τη σοβαρότητα, το είδος της πληγής και τη γενικότερη κατάσταση της υγείας του ασθενούς. Οι πληγές χωρίζονται σε Έλκη και Τραύματα.

Έλκη Κατακλίσεων

Προκύπτουν από παρατεταμένη πίεση σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος, περιορίζοντας τη ροή αίματος και προκαλώντας νέκρωση των ιστών.

Απαραίτητη χρήση αεροστρωματος και συνεχή αλλαγή θέσεων του ασθενούς.

Άλλος λόγος δημιουργίας πληγών είναι η μη συχνή αλλαγή πάνας η κακής ποιότητας της (επιβάρυνση στην περιοχή των γενετικών οργάνων και στον κόκκυγα).

Διαβητικά Έλκη

Τα διαβητικά έλκη προκαλούνται από τη νευροπάθεια και την κακή κυκλοφορία του αίματος στους διαβητικούς ασθενείς, με αποτέλεσμα να επουλώνονται πολύ δύσκολα και να χρήζουν την εφαρμογή ειδικών επιθεμάτων.

Φλεβικά Έλκη

Τα φλεβικά έλκη αναπτύσσονται κυρίως γύρω από τους αστραγάλους και στις κνήμες λόγω χρόνιας φλεβικής ανεπάρκειας και συχνά συνοδεύονται από οιδήματα και φλεγμονές.

Αρτηριακά Έλκη

Τα αρτηριακά έλκη εμφανίζονται στα δάχτυλα των ποδιών λόγω στένωσης των αρτηριών και κακής αιμάτωσης. Συχνά συνοδεύονται από έντονο πόνο και μπορούν να οδηγήσουν σε ισχαιμία και νέκρωση. Αυτά τα έλκη έχουν δύσκολη επούλωση και απαιτούν εξειδικευμένη θεραπεία, όπως βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος (διάνοιξη της αρτηρίας), κατάλληλα επιθέματα και φαρμακευτική αγωγή.

Αγγειΐτιδες

Πρόκειται για αυτοάνοσες παθήσεις που προκαλούν φλεγμονή στα αιμοφόρα αγγεία, οδηγώντας σε ισχαιμία. Δεν είναι ορατές και επιβαρύνουν εσωτερικά τις πληγές. Διάγνωση γίνεται με ακτινογραφία των αιμοφόρων αγγείων η εργαστηριακές εξετάσεις αίματος.

Εγκαύματα

Τα εγκαύματα ταξινομούνται σε τρεις κύριους βαθμούς σοβαρότητας:

Πρώτου βαθμού: Επηρεάζουν την εξωτερική στιβάδα της επιδερμίδας, προκαλώντας κοκκίνισμα, πρήξιμο και πόνο. Η επούλωση γίνεται φυσικά με εφαρμογή ενυδατικών επιθεμάτων.

Δευτέρου βαθμού: Προσβάλλουν τόσο την επιδερμίδα όσο και το χόριο. Συνοδεύονται από φουσκάλες και έντονο πόνο. Η θεραπεία περιλαμβάνει τη χρήση επιθεμάτων ή σε σοβαρές περιπτώσεις, χειρουργική επέμβαση.

Τρίτου & Τετάρτου βαθμού: Προκαλούν πλήρη καταστροφή των στιβάδων του δέρματος, με πιθανή νέκρωση. Απαιτούν χειρουργική αποκατάσταση, ενώ σε βαριές περιπτώσεις υπάρχει κίνδυνος ακρωτηριασμού.

Εκδορές και Μώλωπες

Οι εκδορές είναι επιφανειακές πληγές που επηρεάζουν μόνο την εξωτερική στιβάδα του δέρματος. Προκαλούν αιμορραγία και έντονο πόνο λόγω της έκθεσης των νευρικών απολήξεων. Επουλώνονται μέσω επιθηλιοποίησης και συνήθως δεν αφήνουν ουλές.

Οι μώλωπες προκαλούνται από ρήξη μικρών αιμοφόρων αγγείων κάτω από το δέρμα. Προκαλούν αποχρωματισμό της περιοχής και η εφαρμογή πάγου βοηθά στη μείωση του πρηξίματος και του πόνου. Η απορρόφηση του αίματος από τους ιστούς διαρκεί μερικές ημέρες, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να παραμείνει για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, ειδικά σε άτομα με διαταραχές πήξης του αίματος.

Σκισίματα και Ανοιχτές Πληγές

Αυτές οι πληγές προκύπτουν από τραυματισμούς με αιχμηρά αντικείμενα ή από ατυχήματα. Έχουν βαθιές, ασύμμετρες άκρες και υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μόλυνσης. Μπορεί να απαιτούν ιατρική παρέμβαση, όπως συρραφή. Η σωστή φροντίδα και κάλυψη είναι απαραίτητη για την πρόληψη λοιμώξεων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί αντιτετανικός εμβολιασμός ή χορήγηση αντιβιοτικών για την πρόληψη σοβαρών λοιμώξεων.

Πληγές από Όγκους

Αυτές είναι χρόνιες πληγές που δημιουργούνται από την ανάπτυξη κακοήθων όγκων στο δέρμα ή από μεταστάσεις. Συχνά συνοδεύονται από αιμορραγία, κακοσμία, έντονο πόνο και δύσκολη επούλωση. Μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς και απαιτούν ογκολογική αντιμετώπιση. Η θεραπεία εξαρτάται από τον τύπο και το στάδιο του όγκου και μπορεί να περιλαμβάνει ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία ή και χειρουργική αφαίρεση του όγκου.